© Memo Haber 2022

Obezite İçin Çözüm: Hareketli Olmak

Obez bir çocuk yakınlarına sevimli ve hatta daha sağlıklı gelebilir. Oysa bu durum onun ilerideki yaşamında pek çok problemin hazırlayıcısı ve başlatıcısı olacaktır. Şişmanlık ne tür sağlık problemlerine neden olur ? Çocukluk çağı şişmanlığında ailenin etkisi nedir? Çocukluk çağında obezitenin önlenmesi için neler yapılmalıdır ? Konuyla ilgili açıklamalarda bulunan Zirve Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Beslenme ve Diyetetik Bölümü Öğretim Üyesi ve Beslenme Uzmanı Yrd. Doç. Dr. Sema Erge, “Ebeveyni inaktif olan çocukların inaktif olma oranı daha yüksektir. Çocuklar akıllıca seçim yapabilme yetisine sahip oluncaya kadar seçimler ebeveynler tarafından yapılmalıdır.” şeklinde konuştu.

Obez bir çocuk yakınlarına sevimli ve hatta daha sağlıklı gelebilir. Oysa bu durum onun ilerideki yaşamında pek çok problemin hazırlayıcısı ve başlatıcısı olacaktır. Şişmanlık ne tür sağlık problemlerine neden olur ? Çocukluk çağı şişmanlığında ailenin etkisi nedir? Çocukluk çağında obezitenin önlenmesi için neler yapılmalıdır ? Konuyla ilgili açıklamalarda bulunan Zirve Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Beslenme ve Diyetetik Bölümü Öğretim Üyesi  ve Beslenme Uzmanı Yrd. Doç. Dr. Sema Erge, “Ebeveyni inaktif olan çocukların inaktif olma oranı daha yüksektir. Çocuklar akıllıca seçim yapabilme yetisine sahip oluncaya kadar seçimler ebeveynler tarafından yapılmalıdır.” şeklinde konuştu.

Ailedeki şişmanlık çocukluk çağı obezitesi için en güçlü risk etmenidir şeklinde konuşan Erge, “Obezite oluşumunda genetik etmenlerin % 25-80 oranında rol oynadığını söyleyebiliriz. Aile ilişkisi çocuğu hem genetik hem de çevresel olarak etkiler. Normal vücut ağırlığına sahip anne-babanın çocukları arasında şişmanlık oranı %8-9 iken, anne-babadan birinin şişman olması çocuklardaki şişmanlık sıklığını %40’a, her ikisinin şişman olması halinde %80’e çıkıyor. Yalnız, bu durumun kalıtımsal bir değişkenlikten çok, ailenin beslenme alışkanlığından ileri geldiği düşünülüyor.” diye belirtti. 

Erge, “Aşırı yeme olanakları ve evde bulunan yiyecekler bir çocuğun beslenmedeki seçiciliğini etkiler. Bazı çalışmalar ailenin sosyoekonomik yapısı ile obezite arasında negatif ilişki olduğunu göstermektedir. Anne ve babanın beslenme alışkanlıkları çocuğa örnek olacak beslenme modelidir. Ebeveynlerin fiziksel aktivite derecesi de çocukların aktivitesini etkiler. Ebeveyni inaktif olan çocukların inaktif olma oranı daha yüksektir. Çocuklar akıllıca seçim yapabilme yetisine sahip oluncaya kadar seçimler ebeveynler tarafından yapılmalıdır.” dedi. 

Çocuğun kilosu veya görünüşüne  değil, sağlığındaki olumlu değişikliklere odaklanılması gerekildiğini belirten Erge, “Öncelikle hem anne hem de baba çocuğuna beslenme ve yaşam tarzı konusunda liderlik yapmalıdır. Çocuğu beslenme ile obezite ve riskleri konusunda bilgilendirmekte ailenin görevidir. Anne baba çocuğa “yürüyüş yap, spora git “demek yerine birlikte yürüyüş, bisiklet ve yüzme programları yapabilir. Sağlıklı beslenme kurallarını önce anne-baba uygulamalı, ailenin yaşam tarzı değişmelidir. Ev yemekleri tercih edilmeli, evde sağlıksız besinler bulundurulmamalıdır. Akşam yemeği sonrası atıştırmalıklardan uzak durulmalı, okul beslenme listelerini izlenmelidir. Televizyon ve bilgisayar başında geçirilen saatlere sınırlama getirilmelidir.” dedi.

Okul programlarında obeziteye yönelik eğitim sağlanması da obezitenin önlenmesinde yararlı olacaktır diyen Erge, şu tavsiyelerde bulundu; “Çocuğun ağırlığı ne olursa olsun sevgi ve cesaret her zaman gösterilmelidir. Çocukların sizin belirlediğiniz porsiyonları benimsemeyebileceği kabul edilmelidir. Biberonla ve anne sütüyle beslenen bebeklerde, hazırlanan biberonun tamamının bitirilmesine veya daha çok emzirmeye çalışmak doğru değildir. Şekerli yiyeceklerin hazırlanmasından kaçınılmalıdır. Ev içerisinde yüksek kalorili yiyecekler bulundurulmamalıdır. Yağlı yiyecekler sınırlandırılmalıdır. Çocukların yeterli posa alması için meyve-sebze tüketimi desteklenmelidir. Yiyecekler, çocuğu avutmak veya ödüllendirmek amacıyla kullanılmamalıdır. Televizyon ve bilgisayar başında geçen süre için limit olmalıdır. Hareketli oyunlar için çocuklar desteklenmelidir. Düzenli, birlikte yapılabilecek aktiviteler geliştirilmelidir.”

İlginizi Çekebilir

TÜM HABERLER